ایران ای سرای امید...

اصل تصویر

این اثر گروه شیدا را در زیرزمینی به تصویر کشیده است که در آن مشغول تمرین و اجرا هستند. حضرت محمدرضا لطفی، استاد محمدرضا شجریان، هادی منتظری، عبدالنقی افشارنیا و پشنگ کامکار ( به ترتیب نوازنده تار، آواز، کمانچه، نی و سنتور) در نقاشی دیده می شوند.

این نقاشی اثر زیبای ایمان ملکی است.

 مهمترین گروهی که اوایل انقلاب در زمینه تولید موسیقی انقلابی فعالیت می کرد گروه چاووش بود که ترکیبی بود از گروهای عارف و شیدا. این گروه در موسسه ای به همین نام به تولید و تدریس موسیقی می پرداخت و بعد از به حاشیه رفتن گروههای نزدیک به دربار و همچنین گروههای موسیقی غیر ایرانی؛ چاووشیها که تشکیل شده از یک سری فارغ والتحصیلان هنرستان موسیقی ملی و دانشگاه هنرهای زیبا و البته بیشتر تحت تاثیر مرکز حفظ و اشاعه موسیقی و استادانش ... بودند، دست به فعالیت گسترده در زمینه موسیقی زدند. گروه "شیدا" به سرپرستی حضرت محمدرضا لطفی در سال ۱۳۵۳ تاسیس شد و یکی از اهداف عمده اش بازسازی موسیقی قدیم ایران بود که بوسیله گروه اجرا می شد و این ترکیب باز فضای جدیدی بود در موسیقی ایران. یکی از نکات مهم در مورد این گروه باب کردن سازهایی نظیر بمتار بود که فضای خیلی خاصی را به موسیقی ایران داد و باعث شد سرودها و آهنگ های انقلابی بی نظیری چون سپیده برای ما ماندگار شوند که هنوز هم رنگ کهنگی نگرفته اند و با شنیدنشان به برخی "معنا"ها پی می بریم.